Rusteloos
Ik ben vaak een beetje rusteloos. Dat komt nergens door, zo ben ik nu eenmaal. Het hoort bij mijn persoonlijkheid, heb ik van de week nog getest bij Keirsey. Een geweldige test, maar ik ben dan ook een fervent fan van persoonlijkheidstestjes.
Veel christenen – that includes me – zijn fan van dit soort testjes, heel dom eigenlijk. Christenen zouden nu juist de mensen moeten zijn die weten wie ze zijn, aangezien ze Degene kennen die ze heeft gemaakt, maar vooruit, we zijn nog in ontwikkeling. Evolutie noemt men dat toch?
Maar goed, alhoewel ik dus groot liefhebber ben van testjes, faal ik meestal in het maken ervan. Voor de zekerheid maak ik ze namelijk ongeveer vier keer achter elkaar. En elke keer komt er dan iets anders uit. Misschien ben ik wel gespleten, dat zou echt naar zijn. Keirsey is anders. Die heeft gelijk. Ik ben een Idealist: “This type has great depth of personality; they are themselves complicated, and can understand and deal with complex issues and people.” Ja, ik ben een wazig type.
Ik ben vaak een beetje rusteloos. Net weer begonnen in The Shaping Of Things To Come. Een geweldig boek, maar na het lezen van een paar bladzijden word ik zo onrustig dat ik niet verder kan lezen. Zo krijg ik dat boek nooit uit. Het is een goede onrust, dat wel. Het is zo’n onrust die je in actie wil zetten, zo’n onrust die schreeuwt om een strijd tegen onrecht, zo’n onrust die de wereld wil veranderen.
Dus klim ik uit bad. Zo noem je dat, uit bad klimmen. Klinkt interessanter dan de werkelijkheid. Ik lees namelijk altijd in bad, dat is het enige plekje in huis dat me rust geeft, voor even dan. De wc komt op een goede tweede plaats, maar dat is lang niet zo comfortabel.
En nu zit ik dus hier, een beetje onrustig te zijn. Dan maar bloggen, want hoe wil je de wereld veranderen met nat haar in de joggingbroek van je man om elf uur ‘s nachts?
Morgen begin ik!
Comments: