Heal!
Ik geloof in genezing. Heus! Soms wordt mijn geloof echter danig op de proef gesteld door mijn zusters in de Heer.
Pas geleden dronk ik gezellig een bakje koffie bij twee van die zusters. Vriendelijke vrouwtjes. Niets mis mee, maar onze meningen over hoe God geneest lagen een beetje uiteen. Wat een ongeloof! Bij mij dan, wel te verstaan. Iedereen geneest als je gelooft, vonden ze. Nou, en ik vond van niet. “Dan zou ook niemand een bril hoeven dragen”, was mijn argument.
Dat zeg ik altijd als het over genezing gaat, daar hebben ze nooit een weerwoord op. Maar ik had ze onderschat. “Ik had vroeger ook een bril, die heb ik in geloof afgezet en nooit meer opgedaan.” Mm, waarom lukt mij dat nou nooit? Ik heb dat ook eens geprobeerd, al was het maar voor tien minuten en toen werd ik bijna aangereden.
Ik kreeg barstende hoofdpijn van hun gepraat. Had ik niet moeten zeggen, want voor ik het wist werden me de handen opgelegd. Ik probeerde te geloven dat ik zou genezen, ik bad als nooit tevoren (...Uw wil geschiede…) en beleed mijn ongeloof aan God (...en vergeef ons onze schulden…). Toen begon mevrouw te bidden, de woorden bestraffen, vrijzetten en duivel vlogen me om de oren. Daar kon ik nog een puntje aan zuigen. Mijn gebed komt vaak niet verder dan: “Here, help me.”
Ondertussen had ze haar handen zo stijf om mijn hoofd geklemd dat ik amper kon bewegen en ik hield mijn ogen dan ook angstvallig dicht terwijl ik verder bad (..verlos ons van het kwaad…). “HALLELUJAH, AMEN!” Ik schrok wakker.
“Oh, mijn handen begonnen helemaal te gloeien, voelde je dat ook?” “Eh, neuh.” “Is je hoofdpijn al over?” “Eh, neuh, sorry.”
Ik was stiekem blij dat het niet gelukt was, en maakte dat ik wegkwam, terwijl ze me nariepen dat het waarschijnlijk kwam door onbeleden zonde in mijn leven. “Ja, vast, doei!”
Ik heb nog nooit zo’n erge migraine gehad als op die dag.
De illustratie is van de hand van Jakko Kleijnen.
Comments: