Emotv
Ik vouw mijn was altijd ‘s avonds op voor de tv boven – uit principe strijk ik niet, tot groot verdriet van mijn moeder en waarschijnlijk ook mijn schoonmoeder maar die weet het niet – en een tijdje geleden dus ook.
Er was een huilfilm op tv, geheel onverwachts omdat ik niet beter weet dat huilfilms altijd op woensdag komen. Maar goed het was dus een huilfilm met in de hoofdrol 1 van de Garcia’s en Meg Ryan.
Ik kwam halverwege het eind in de film en ben acuut gestopt met vouwen. Wat een drama, ik kon mijn tranen niet bedwingen en heb met een ooit-wit-maar-verkeerd-gewassen-en-nu-roze-washandje in de hand onbedaarlijk zitten janken. Heerlijk als er geen man naast je zit die bij elk ontroerend moment op de tv lachend naar je kijkt en vraagt of je last hebt van je lenzen.
Ik ben echt een emo-tv-kijker, ik schaam me niet. Mijn favorieten zijn Spoorloos, Vermist, All you need is love, Hart in Aktie en Oprah Winfrey. Deze info vormt waarschijnlijk een aardig idee van de persoon die ik ben. Een ongegeneerde jankerd, die opgaat in andermans ellende en vreugde…
Ik heb ook nog een andere kant hoor, ik huil als ik zie hoe kinderen lijden in oorlogsgebieden of tijdens een hongersnood, ik huil als ik hoor dat kinderen mishandeld, geslagen en misbruikt worden door hun ouders, ik huil als ik hoor dat er per jaar honderduizenden kinderen aan Aids bezwijken.
En heel soms, heel af en toe, als ik naast mijn zoontje zie slapen in bed of ‘s avonds na een rotdag, dan overmant het gevoel me dat alles zinloos is, en vraag ik me af of het wel nut heeft wat ik doe, dan voel ik me zo klein en machteloos tegen de ellende en het onrecht in de wereld, en dan moet ik ook huilen.
Maar dan hoor ik een stem, heel diep van binnen in mijn hart, en die Stem vertelt me dat het wel zin heeft, dat mijn leven waarde heeft, hoe nietig ik me ook voel, en dat ik wel iets kan betekenen voor de mensen om mij heen, hoe onbetekenend het ook soms mag lijken in mijn ogen. Ik ken die Stem, ik hoor hem wel vaker, het is de stem van mijn Vader…
Comments: