About "faith"
Zucht
Ik weet het, na zo’n oorverdovende stilte van maanden heeft niemand behoefte aan een dergelijke noodkreet als hieronder.
Vat het maar niet te zwaar op.
Het is 1.13 ‘s nachts en ik had al uren moeten slapen. Op dit tijdstip staat mijn brein in slaapstand, en dan krijg je onderstaande taferelen.
Trek je er maar niets van aan. Alles komt goed.
Oproepjes
Jonge chr. vr. 34 jr. zkt. geloof i/d kerk
Door de tijd heen uit mijn vingers geglipt.
Kan niet zonder.
Grote beloning voor vinder.
Te koop aangeboden
392 boeken.
Trefwoorden: huiskerken, emerging church, doelgerichte gemeente, kleine groepen, simple church.
Moet snel weg, geen ruimte meer voor in mijn leven.
Amen
Vandaag is een gebed verhoord. Een heel specifiek gebed. Dat is fantastisch. Het is altijd weer een verrassing wat God doet voor ons mensen. Het gebeurt niet altijd, dat ons gebed verhoord wordt. Soms blijft het ijzingwekkend stil. Dan twijfel ik wel eens. Maar op een dag als vandaag sta ik verwonderd.
Goed nieuws wordt vaak overschaduwd door slecht nieuws. En slecht nieuws heb ik vandaag ook gehoord. Erg slecht nieuws over een meisje van 18 dat zo’n trap van een paard heeft gekregen tegen haar hoofd ze nu in zeer kritieke toestand in het ziekenhuis ligt, 72 uur afwachten of ze het haalt. Ik bid voor dit meisje. Bidden jullie mee?
Ik las een paar dagen geleden deze quote: “Bid alsof alles van God afhangt en werk alsof alles van jou afhangt.” Het harde werk hebben de artsen gedaan, de rest hangt van God af.
Afterpasen
3 nails + 1 cross = 4 given
Glory
Over Spurgeon gesproken (soms val je van het ene verhaal in het andere). Dit las ik vandaag, een korte overdenking van Spurgeon.
The Lord will give grace and glory. (Psalm 84:11)
Grace is what we need just now, and it is to be had freely. What can be freer than a gift? Today we shall receive sustaining, strengthening, sanctifying, satisfying grace. He has given daily grace until now, and as for the future, that grace is still sufficient. If we have but little grace the fault must lie in ourselves; for the Lord is not straitened, neither is He slow to bestow it in abundance. We may ask for as much as we will and never fear a refusal. He giveth liberally and upbraideth not.
The Lord may not give gold, but He will give grace: He may not give gain, but He will give grace. He will certainly send us trial, but He will give grace in proportion thereto. We may be called to labor and to suffer, but with the call there will come all the grace required;
What an “end” is that in the text—“and glory!” We do not need glory yet, and we are not yet fit for it; but we shall have it in due order. After we have eaten the bread of grace, we shall drink the wine of glory. We must go through the holy, which is grace, to the holiest of all, which is glory. These words and glory are enough to make a man dance for joy. A little while—a little while, and then glory forever!
Licht
Sorry dat ik weer begin over de zon, maar elke keer als ik de zon zie schijnen en de lucht is blauw, denk ik aan God.
Als je echt eens stilstaat bij de natuur, kan je niet anders dan bij God terechtkomen. De hele schepping wijst op Hem, fantastisch! Elke dag dat de zon opkomt, is het bewijs van Zijn bestaan. Iedere dag een nieuwe schepping. Leven in het licht.
“Wie geen oor meer heeft voor het zoemen van bijen op de heide, het zingen van vogels in de bomen, het kabbelen van beekjes tussen het riet en het fluisteren van de wind door de bladeren, moet niet raar staan te kijken als het stil wordt in zijn hart en saai wordt in zijn ziel.” (Charles Spurgeon)
Waar
Het lijkt wel of we voortdurend bezig zijn van de ene fase over te gaan in de andere, waarbij we telkens iets winnen en verliezen: een mens, een plek, wat dan ook.
Al die doorgangen beleef je in een sfeer waarin je voortdurend dreigt onder te gaan in ressentiment, woede en het gevoel aan de kant gezet te zijn. Door alles wat je verliest, word je er voortdurend aan herinnerd dat niet alles volmaakt is of steeds zo gebeurt als jij had verwacht.
Je had misschien gehoopt dat bepaalde gebeurtenissen niet zo pijnlijk zouden zijn, terwijl ze dat wel waren. Je had van bepaalde relaties iets verwacht wat er nooit uit is gekomen. Je merkt hoe gedesillusioneerd je bent door onherroepelijke verliezen in je persoonlijk leven: je gezondheid, je geliefde, je werk, je hoop, je dromen.
Leven is verliezen, eindeloos verliezen. En bij ieder verlies moeten er keuzes worden gemaakt. Je kunt ervoor kiezen om elk verlies te beleven als een doorgang naar woede, verwijten, haat, depressie en ressentiment.
Of je kunt ervoor kiezen om een verlies te beleven als een doorgang naar iets wat nieuw is, ruimer en dieper. De vraag is niet hoe je een verlies kunt vermijden, ervoor kunt zorgen dat het niet gebeurt, maar hoe je ervoor kunt kiezen het een doorgang te laten zijn, een exodus naar meer leven en vrijheid.
Uit Pelgrimage van Henri Nouwen