Go to content Go to sidebar

About "children"

Busted

Mijn zoon van 8 heeft sinds vandaag een blog.

Hij schrijft graag en ik hoop dat hij er goed in wordt. Vroeg geleerd is oud gedaan.

Oja, en hij houdt van Myth Busters!

Prietpraat

Luuk: “Ik weet hoe het heet als je heel hard je hoofd stoot en dat je dan niks meer weet: hersensverschudding.”

Kompjoeter

“Mam, Lana zegt kompjoeter, maar dat is fout.”
“Oh, wat moet het dan zijn?”
“Komputer.”
“Mm, nee je zit ernaast, het is echt kompjoeter.”
“Dat zeg ik toch?!”
“Zeg het nog eens een keer?”
“Komputer.”
“Nee, dat is echt fout. Het moet echt kompjoeter zijn.”
“Mm.”
“Jahaa, dat is fout, FOUT, FOUT!!!!!!” zei ik hysterisch schreeuwend. Voor de grap dan natuurlijk, ik ken mijn zoon en hij houdt van hysterie.

En ja hoor, de grap kwam over, sloeg aan, en sloeg in als een bom. Een hysterische lach volgde van zijn kant. Ik deed vrolijk mee. En als je eenmaal hysterisch lacht, kan je niet meer stoppen en is alles grappig.

Alles wat ik daarna zei, was weer een hysterische lach waard. Ik voelde me zowaar een echt leuk mens. Dat gaf me best een lekker gevoel. Toch fijn als je kinderen je nog grappig vinden.

Vakantie

De vakantie zit erop. We zijn weer terug.

Dit is mijn zoon Luuk. Hij is vijf jaar en heeft nog nooit een schone mond gehad. Bijzonder kind.

Hij heeft een nieuw woord verzonnen. Het woord luidt als volgt: zeemuizen. Zo noemt hij uit de kluiten gewassen kikkervisachtigen. Ja, ik weet ook niet precies wat het waren, maar ze leken daar in ieder geval op. Hij zag ze in een beekje in Frankrijk. Zeemuizen dus.

Verder staat zijn mond niet stil. Ik word er zo moe van. Op de terugweg zat ik achterin in verband met de wagenziekte van Sem. Ik heb hem vijf uur lang aan moeten horen.

“Mam, wat vind jij de mooiste hotwheel, deze of deze?”
“Die”, zeg ik zonder te kijken.
“Die blauwe?”
“Ja.”

“Mam, is dat een kasteel?”
“Ja.”
“Waarom zeg je altijd ja?”
“Omdat het zo is.”
“Is dat echt een kasteel?”
“Ja.”

“Mam, denk je dat ‘ie hier of hier of hier komt?”
“Daar.”
“Nee, mis.”
“Mam…”

Op een gegeven moment riep ik wanhopig: “Luuk, ik wil niet meer praten.” “Ja maar, ik moet praten! Sem, Sem, weet je wat Godson altijd doet?”

Dat praten, dat heeft ‘ie van mijn moeder. Dat is ook zo’n schatje, maar ze heeft wel tekort vel. Als je wilt weten wat die uitdrukking betekent, moet je mijn vader maar bellen. En als je zijn nummer niet hebt, moet je mij maar bellen. Maar ja, je zal mijn nummer ook wel niet hebben. Dan houdt het op.

Tattoo

Na het zien van een optreden van de Red Hot Chili Peppers tijdens Live Earth werd mijn zoon van 8 gegrepen door de tattoos op elk ledemaat dat in beeld kwam.

En dat waren er veel.

Hij wil er nu ook eentje. Een grote op zijn onderarm, anders moet je je mouw zo hoog optrekken als je hem wilt laten zien.

Ach, we hebben allemaal onze dromen. Als het maar geen indiaan, roos of naam van zijn vriendin wordt.

Hou het alsjeblieft wel een beetje christelijk zeg, ik dacht meer aan een leeuw, een lam of een tweesnijdend zwaard.

Boys

I want to ride my...

De wielen van de bus gaan rond en rond…, klinkt het in koor. Sjonge, slapen ze nu nog niet?

Ik sluip naar boven om ze op heterdaad te betrappen, dat doe ik altijd, vind ik leuk. Lekker stiekum stiekem (excuses voor de grove taalfout) en onverwacht, en dan hopen dat ze schrikken van me. Goed voorbeeld, zo’n moeder.

Ja , zeg ik hard, en nu slapen.
Waarom?
Omdat het al laat is en omdat ik het zeg en ik ben de baas.(wat moet je anders zeggen)
Je hebt niet eens je rijbewijs!

Bedankt Luuk. Wrijf het er maar weer in. ‘t Is toch ongelofelijk hoe kleine kinderen altijd maar weer je zwakke plek weten te raken.

Ik heb pas trouwens wel achter het stuur gezeten van onze auto. Joy-rijden in het klein. De accu was leeg en ik moest de auto inparkeren tussen twee auto’s in. Peter moest duwen, dat vond ie niet leuk. Nou, ga daar maar aan staan als je zo bijziend bent als ik en geen rijbewijs hebt. Het werd een zware dobber en een lichte huwelijkscrisis.

En we stonden ook nog eens midden op het parkeerterrein voor de supermarkt, hoe genant kan het leven zijn. Wat een ondingen, auto’s. Geef mij de fiets maar, goedkoop, zuinig in gebruik en hartstikke goed voor je conditie. Ik ben een bewuste fietser. Dus.

« previous