About "books"
Uit 'Vergeetboek'
“Je moet er niet bang voor zijn.” Haar stem klonk streng.
“Nonna…” Het was veel meer dan angst.
“Als God jou wil gebruiken, dan zal Hij je gebruiken.”
Hij wist wiens kracht het was. Maar hij begreep er niets van.
Hij schudde zijn hoofd. Dat bestond niet. Daar had hij veel te veel voor gestreden en gerebelleerd. Maar was die strijd niet altijd veroorzaakt door een diepe hunkering in zijn binnenste? Gebruik mij Heer. Giet mij uit in deze lijdende wereld.
“Nu wordt het zichtbaar.” Ze haalde haar schouders op. “Nou en?”
Hij slikte moeizaam. “Maar nonna, hoe kan dat…werken, als ik zo’n mislukkeling ben?”
Ze schoot in de lach, sloeg haar handen samen voor haar borst en lachte nog harder.
Hij spreidde zijn handen. “Wat nou?”
“Zo”- ze wees met een priemende vinger naar hem – “werkt het juist.”
Nieuws
Nee, geen nieuws. Maak gewoon niet zo heel veel mee deze dagen. Het weer is er niet naar en ik doe ook niet zoveel eerlijk gezegd. Voorjaarsmoeheid? Ik denk wel veel, maar om dat nu zwart op wit te zetten lijkt me ook niet zo’n goed plan, gedachten zijn zo vaag en heen en weer slingerend in mijn geval.
Dus heb ik even niets te vertellen. Jullie? Ik heb wel een erg mooi boek gelezen vandaag, vanochtend bij de bieb gehaald en nu uit, zo’n heerlijk dik, christelijk drama-romantisch boek. Heb wel een paar tranen weg moeten slikken.
Peter is ziek, zegt ‘ie. Hij ligt wel vaak op bed vandaag, dus het zal wel zo zijn. Ik kan niet tegen zieke mannen. Moet er om lachen. Neem het niet serieus. En dat terwijl ik verzwelg in zelfmedelijden als ik me eens niet lekker voel.
Hij vond dat ik maar een zwaar leven had. ‘s Ochtends even naar de bieb en vervolgens de hele dag met een boek op de bank. Ik kon hem maar niet aan zijn verstand brengen dat dit geen normale dag is, dat ik nooit zo lang op de bank zit en dat ik meestal wel iets doe in huis ofzo. Het ging er niet in. Dan niet.
Ik heb genoten. Het is een aanrader, dat boek, dus bij deze raad ik hem bij jullie aan: Sleutelkind van Kristen Heitzman. Lezen!
Leesvoer
Ik ben een boek aan het lezen en ik dacht, ik raad hem even aan bij het grote publiek.
Jesus has left the building van Paul Vieira.
Als jij iemand bent die Jezus wil volgen, maar wars bent van religiositeit, regels, maniertjes, vormpjes, structuurtjes en zelfs gebouwtjes, ga dan maar snel naar de website en bestel dit boek.
When you sit in church on Sunday, do you ever get the feeling that something is missing? Do you long for a deeply genuine connection with God and other believers but often walk away empty and unsatisfied?
You are not alone. Many church-goers are stumbling onto a path that leads out to the other side of the stained-glass window. They are finding God there and discovering a powerful truth – we are the church!
Rusteloos
Ik ben vaak een beetje rusteloos. Dat komt nergens door, zo ben ik nu eenmaal. Het hoort bij mijn persoonlijkheid, heb ik van de week nog getest bij Keirsey. Een geweldige test, maar ik ben dan ook een fervent fan van persoonlijkheidstestjes.
Veel christenen – that includes me – zijn fan van dit soort testjes, heel dom eigenlijk. Christenen zouden nu juist de mensen moeten zijn die weten wie ze zijn, aangezien ze Degene kennen die ze heeft gemaakt, maar vooruit, we zijn nog in ontwikkeling. Evolutie noemt men dat toch?
Maar goed, alhoewel ik dus groot liefhebber ben van testjes, faal ik meestal in het maken ervan. Voor de zekerheid maak ik ze namelijk ongeveer vier keer achter elkaar. En elke keer komt er dan iets anders uit. Misschien ben ik wel gespleten, dat zou echt naar zijn. Keirsey is anders. Die heeft gelijk. Ik ben een Idealist: “This type has great depth of personality; they are themselves complicated, and can understand and deal with complex issues and people.” Ja, ik ben een wazig type.
Ik ben vaak een beetje rusteloos. Net weer begonnen in The Shaping Of Things To Come. Een geweldig boek, maar na het lezen van een paar bladzijden word ik zo onrustig dat ik niet verder kan lezen. Zo krijg ik dat boek nooit uit. Het is een goede onrust, dat wel. Het is zo’n onrust die je in actie wil zetten, zo’n onrust die schreeuwt om een strijd tegen onrecht, zo’n onrust die de wereld wil veranderen.
Dus klim ik uit bad. Zo noem je dat, uit bad klimmen. Klinkt interessanter dan de werkelijkheid. Ik lees namelijk altijd in bad, dat is het enige plekje in huis dat me rust geeft, voor even dan. De wc komt op een goede tweede plaats, maar dat is lang niet zo comfortabel.
En nu zit ik dus hier, een beetje onrustig te zijn. Dan maar bloggen, want hoe wil je de wereld veranderen met nat haar in de joggingbroek van je man om elf uur ‘s nachts?
Morgen begin ik!
Rhinos
Ik las van de week het blog van Mark en dacht gelijk aan het laatste hoofdstuk van ‘The Barbarian Way’ van Erwin McManus. Een aanrader voor wie van een beetje gang in het leven houdt.
“Rhinos can run at thirty miles an hour. Just one problem with this phenomenon. Rhinos can see only thirty feet in front of them. You would think that they would be far too timid to pick up full steam, that their inability to see far enough ahead would paralyze them to immobility.
But with that horn pointing the way, rhinos run forward full steam without apprehension, which leads us to their name. Rhinos moving together at full speed are known as a crash. You’ve got to love that. I think that’s what we’re supposed to be. That’s what happens when we become barbarians and shake free of domestication and civility. The church becomes a crash. We become an unstoppable force.
We don’t have to pretend we know the future. Who cares that we can see only thirty feet ahead? Whatever’s at thirty-one feet needs to care that we’re coming and better get out of the way. We need to move together as God’s people, a barbarian tribe, and become the human version of the rhino crash.
The future is uncertain, but we need to move toward it with confidence. There’s a future to be created, a humanity to be liberated. We need to stop wasting our time and stop being afraid of what we cannot see and do not know. We need to move forward full force because of what we know.
AMEN AMEN AMEN
Fantastisch toch? Ik word helemaal enthousiast van dit rhino-gedoe. God, let me be a rhino! Without the fat…